Είναι να απορεί κανείς για τον τρόπο που σκέφτονται οι πολιτικοί που κατάφεραν να μπουν στη Βουλή. Μας θεωρούν όλους ανόητους ή απλώς έχουν υπολογίσει το ποσοστό χαζών ανάμεσα στους ψηφοφόρους σε υψηλά νούμερα;
Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε ανθρώπους να προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, γιατί για λόγους σκοπιμότητας δεν θέλουν να εκφράσουν δημοσίως διαφορετικές θέσεις από τους ομοϊδεάτες τους. Καταλαβαίνω ότι αν και θλιβερό, αυτό είναι ένα καθήκον του βουλευτή.
Διαβάζω στη συνέντευξη του Θεόδωρου Καράογλου στην εφημερίδα Espresso ότι “ο μισθός του βουλευτή δεν είναι υψηλός“ και μένω με το στόμα ανοιχτό. Δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Θέλει μεγάλο θράσος να θεωρείς λίγα 7.000 ευρώ, ακόμα κι αν επικαλείσαι τη δικαιολογία των εξόδων. Πώς θα το κρίνουν αυτό οι ψηφορόροι; Φαίνεται ότι η εκλογική του πελατεία δεν ανήκει στην κατηγορία των 700 ευρώ.
Εδώ και χρόνια διανύουμε περιόδους λιτότητας. Εδώ και χρόνια οι βουλευτές ψηφίζουν και αποφασίζουν αυξήσεις στην βουλευτική αποζημείωση, ενώ οι υπόλοιποι πρέπει να κάνουμε “θυσίες”. Δυστυχώς, αυτός είναι ο κόσμος μας. Πλούσιοι και φτωχοί. Καλοπερασάκηδες που πίνουν εις υγείαν των κορόιδων. Ας με συγχωρέσουν τα υπόλοιπα κορόιδα, αλλά ίσως τέτοιοι πολιτικοί μας αξίζουν. Όσοι διαφωνούν με αυτή τη φράση, ας αποφύγουν τα σχόλια. Καλύτερα να το δείξουν εμπράκτως πίσω από το παραβάν.
