Χριστός Ανέστη και χρόνια πολλά.
Μετά από 7 βδομάδες (μη εξαντλητικής) νηστείας, ετοιμαζόμαστε για τις κλασικές καταχρήσεις των ημερών. Με το μικροβιολόγο να μας περιμένει την Τρίτη του Πάσχα, θεωρούμε σχετικά ασφαλές το έθιμο της υπερκατανάλωσης πλούσιων σε χοληστερίνη τροφών. Να θυμάστε όμως ότι κάποιοι άνθρωποι είναι καταδικασμένοι σε πλήρη νηστεία, χωρίς να το επιλέγουν.
Και φτάσαμε στο 2010. Είμαστε ήδη 10 χρόνια μέσα στη χιλιετία και όλα συνεχίζουν να υπάρχουν. Καταφέραμε να επιζήσουμε το 2000 και ελπίζουμε να τη γλυτώσουμε και το 2012.
Ό,τι και να συμβεί, κάθε πρωτοχρονιά είναι ευκαιρία για αλλαγές. Τις περισσότερες φορές περιοριζόμαστε στις ευχές. Πρέπει να ομολογήσω ότι φέτος είμαι αποφασισμένος να κρατήσω τις υποσχέσεις μου.
Υπόσχεση 1η: Θα γράφω στο blog πιο συχνά.
Υπόσχεση 2η: Θα φροντίσω περισσότερο τον εαυτό μου.
Υπόσχεση 3η: Θα δουλεύω λιγότερο, για να είμαι πιο κοντά στην κόρη μου.
Ευχή 1η: Να πιστέψει η γυναίκα μου ότι προσπαθώ αρκετά για να κρατήσω τη 2η υπόσχεση.
Ευχή 2η: Να καταφέρω να βρεθώ σε γήπεδο της Νότιας Αφρικής, όταν θα αγωνίζεται η Ελλάδα.
Ευχή 3η: Να βρω ένα μαγικό λυχνάρι για να μπορώ να κάνω άλλες 3 ευχές.
Κυκλοφορεί η φήμη για τα μπλογκς, ότι όλος ο κόσμος έχει κι από ένα. Προφανώς είναι τόσο πολλά και τόσο ασήμαντα, που λίγα ξεχωρίζουν. Τούτο δω το blog δεν φολοδοξεί να γίνει ένα από αυτά που καταφέρνουν να βγουν από την αφάνεια. Έχω προ καιρού ξοδέψει τα 15 λεπτά δημοσιότητας που μου αναλογούσαν και δεν ενδιαφέρομαι να ξαναγίνω “διάσημος”. Μια χαρά αισθάνομαι και τώρα που είμαι παντελώς άγνωστος, πέρα από τον στενό οικογενειακό μου κύκλο, τους φίλους και το εργασιακό περιβάλλον. Θέλω να εξωτερικεύσω τις σκέψεις μου κάποιες στιγμές και ένα blog είναι ίσως η καλύτερη επιλογή. Σίγουρα υπάρχουν και αρνητικά, αλλά καλύτερα να βλέπουμε περισσότερο τα θετικά: Δε σε πιέζει κανείς να γράψεις, δεν έχεις το άγχος ότι πρέπει κάποιοι να διαβάσουν αυτά που γράφεις, δεν είσαι υποχρεωμένος να είσαι αρεστός σε κανέναν, γράφεις σήμερα, αύριο, κάθε μέρα ή μια φορά το τρίμηνο, χωρίς ποτέ κανείς να παραπονιέται…
Τι άλλο μπορεί να ζητήσει κανείς από ένα ημερολόγιο;
Πολύ θα ήθελα να γράψω καήκαμε, αλλά… δυστυχώς ακόμα καιγόμαστε.
Και μέσα σε όλα, πρέπει να διεξαχθεί ο ποδοσφαιρικός αγώνας ΑΕΚ-Σεβίλλη. Το αίτημα της ΠΑΕ-ΑΕΚ για αναβολή του αγώνα δεν έγινε δεκτό από την UEFA. Ο καθένας με τον πόνο του θα σκέφτηκαν και αδιαφόρησαν. “Είναι οξύμωρο να μιλάμε για μπάλα, όταν οι συμπατριώτες μας παλεύουν για το βιος τους”, λεει δακρυσμένος ο Λυμπερόπουλος.