MyBlog

Φτάνει πια! Δεν αντέχω άλλο…

Τόσους μήνες μας τα έχουν κάνει μπαλόνια με την εθνική κυριαρχία που απωλέσαμε και το προτεκτοράτο που γίναμε. Επιτέλους, φτάνει. Μπορεί το θέμα να πουλάει και γι’αυτό τα ΜΜΕ να το προβάλλουν (ανάλογα με τη γενικότερη προσέγγισή τους), αλλά κανείς δεν έχει το θάρρος να πει πραγματικά την αλήθεια. Μόνο ο Πάγκαλος μιλάει έξω από τα δόντια, και ως συνήθως λέει ηλιθιότητες (απορώ πώς δεν έχει οδηγηθεί ακόμα με εντολή εισαγγελέα σε κάποιο ίδρυμα).

Παρέδωσαν λέει την εθνική κυριαρχία γιατί υπέγραψαν το μνημόμιο με την τρόικα. Τόσο χρόνια που χρωστούσαμε της Μιχαλούς ήταν καλά; Δεν είχαμε ξένους πιστωτές πριν; Δεν ήταν μέχρι πέρυσι οι ηγέτες της χώρας μαριονέττες; Δεν βλέπαμε τη δαμόκλειο σπάθη; Δε ζούσαμε με το φόβο της χρεωκοπίας; Πώς και ξαφνικά ανακάλυψαν οι μισοί ότι η χώρα ξεπουλήθηκε από προδότες σε ξένα κέντρα και οι άλλοι μισοί ότι σώθηκε η χώρα από σίγουρη χρεωκοπία;

Στα ίδια χάλια ήμασταν πάντα. Οι πολιτικοί ηγέτες στην Ελλάδα έκαναν πάντα ότι τους υποδεικνύετο από τα λεγόμενα ξένα κέντρα. Και δεν ήταν απλώς κοινό μυστικό. Όλοι γνωρίζουν τι συνέβαινε. Όλοι ανεξαιρέτως οι πρωθυπουργοί ήταν καθοδηγούμενοι. Ακόμα και οι ανεξάρτητοι δικτάτορες και ο πατριώτης βασιλιάς. Η διαφορά είναι ότι τόσα χρόνια όλοι μιλούσαμε για κάποιο σκοτεινό κέντρο, που έδινε οδηγίες χωρίς ποτέ να γνωρίσουμε τα πρόσωπα. Βλέπαμε μόνο το χέρι που έδειχνε το δρόμο. Ποτέ δεν είδαμε τον εγκέφαλο που κρύβεται από πίσω. Και τώρα όλα άλλαξαν. Το ξένο κέντρο, που δρούσε στο σκοτάδι, έχει όνομα πια. Η τρόικα!

Σκίσε με, πέτα με στα βράχια…
Το πρόβλημά μας είναι ότι ως λαός αργούμε πολύ. Μπορεί να υπάρχουν ελληνικά μυαλά που διαπρέπουν, αλλά οι περισσότεροι είναι αργόστροφοι. Μας έχουν πάρει το γκρόβερ και εμείς καθόμαστε και το ευχαριστιόμαστε ηδονικά. Όταν επιτέλους καταλάβουμε τι συμβαίνει, μας πιάνουν οι ντροπές και δεν καταγγέλουμε το βιασμό.

Πόσο καραγκιόζηδες είναι οι άνθρωποι; Ίσως πρέπει να ζητήσω συγγνώμη για το χαρακτηρισμό, που μάλλον προσβάλει τον Καραγκιόζη.
Μάζεψαν όλα πιτσιρίκια από τα σχολεία στον πεζόδρομο με τα ποδήλατά τους, για να τους μάθουν τα εναλλακτικά μέσα μεταφοράς. Δε θα πω για τσογλανάκια που με τις ευλογίες των γονέων πηγαίνουν στο σχολείο με μηχανάκι. Δε θα πω για τους καθηγητές που ψοφάνε για γιορτές και απεργίες. Δε θα πω για τους άσχετους γυμναστές που οδήγησαν εκατοντάδες παιδιά με ποδήλατο στους δρόμους της πόλης, με κίνδυνο ατυχήματος. Θα σταθώ μόνο στην προτροπή ενός ομιλητή, που πρόετρεψε τα παιδιά να προτιμούν το ποδήλατο από το αυτοκίνητο με την εξής μεγαλειώδη φράση: ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΣΤΑΜΑΤΗΣΟΥΜΕ ΝΑ ΠΗΓΑΙΝΟΥΜΕ ΜΕ ΤΟ ΑΥΤΟΚΙΝΗΤΟ ΣΤΟ ΠΕΡΙΠΤΕΡΟ ΓΙΑ ΤΣΙΓΑΡΑ.
Έτσι μπράβο. Μάθετε στα παιδιά σας να πηγαίνουν για τσιγάρα με το ποδήλατο.