Συντάκτης: Diataxis

Κανείς δεν μπορεί να κατηγορήσει τον κόσμο που κατέβηκε στις πλατείες χτες. Ούτε και όσους το ξανακάνουν σήμερα. Κάποιοι είχαν διαδηλώσει ξανά, κάποιοι πήραν το βάπτισμα του πυρός. Κάποιοι θα πετύχουν το στόχο τους, κάποιοι θα καπελωθούν, άλλοι θα απογοητευθούν. Δεν μπορείς να έχεις απαιτήσεις, η εμπειρία γεννά τα αντανακλαστικά.

Αγανακτισμένοι πολίτες, ειρηνική διαμαρτυρία, αυθόρμητη συγκέντρωση…  πέρα από κομματικές γραμμές και παλιομοδίτικες αντιλήψεις. Κι όλα αυτά μέσω του internet. Είναι μόδα το internet σήμερα. Όπως κάποτε ήταν μόδα το παντελόνι καμπάνα και οι φαβορίτες. Η μόδα κοιτάει πάντα μπροστά. Και βλέπει πάντα μακριά.

Ζούμε σε μια  φτωχή χώρα που μας επιτρέπει να ψηφίζουμε στις εκλογές, να κάνουμε επιλογές, να πηγαίνουμε διακοπές, να έχουμε facebook, να αγοράζουμε iPhone. Αλλά δε μας αρκεί. Θέλουμε την πραγματική δημοκρατία και πάμε πλατεία για να τη διεκδικήσουμε. Αυτό είναι επανάσταση. Ο καθένας κάνει την επανάσταση που του αξίζει τελικά.

Αυτό το έργο το έχω ξαναδεί. Ας μου επιτραπεί να έχω άποψη για το γεγονός. Το ζητούμενο δεν είναι να σηκωθεί ο κόσμος από τον καναπέ του, αλλά να σηκωθεί για να πάει κάπου. Αλλιώς μιλάμε απλώς για ινιδισμό.

Περίμενε 10 μήνες να έρθει η σειρά της. Πήγε σήμερα στο νοσοκομείο για εισαγωγή, της πήραν αίμα, έκανε καρδιογράφημα, φόρεσε το βραχιολάκι στο χέρι και πριν μπει στο δωμάτιο, την ενημερώνουν ότι ακυρώνονται όλα τα αυριανά χειρουργεία.
Γιατί; Πώς; Και τώρα; Don’t call us, we’ll call you…
Πάντα υποστήριζα τα δημόσια νοσοκομεία. Η Υγεία είναι κοινωνικό αγαθό, κατά συνέπεια ευθύνη και υποχρέωση του κράτους. Σ’αυτό το χρεωκοπημένο μπουρδέλο που ζούμε, δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση να λειτουργούν όλα ρολόι. Για να είμαι περισσότερο ακριβής, δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση να λειτουργεί ο,τιδήποτε.

Αυξήθηκαν, λένε, τα φέσια των Ελλήνων το 2011. Πρέπει να είναι πολύ περισσότερα από τα φέσια το 1821 (ειδικά στον τομέα της τηλεφωνίας, αφού δεν αρκούμαστε πλέον στο 1 φέσι ανά κεφάλι που είχαμε παλιά).
Οι εταιρείες τηλεφωνίας (κινητής και σταθερής) εξετάζουν το ενδεχόμενο δημιουργίας βάσης δεδομένων με στοιχεία των κακοπληρωτών, στα πρότυπα του “Τειρεσία” των τραπεζών.
Αναρωτιέμαι, αν θα ήταν εξ ίσου σκόπιμο (ή απλώς χρήσιμο), παρόμοια δυνατότητα να δίνεται και στους καταναλωτές.
Βάση δεδομένων με τις αυθαιρεσίες, τις παραλείψεις και οποιαδήποτε ενέργεια των εταιριών εις βάρος των καταναλωτών. Μια βάση όπου ο καθένας θα καταχωρεί τις αρνητικές του εμπειρίες στον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Χαμηλές ταχύτητες, ανύπαρκτο service, παρατυπίες στην εγγύηση, παραπλανητική διαφήμιση… τα πάντα.
Και επειδή, δεν μπορεί ο καθένας να κυκλοφορεί με το “βιβλίο της ντροπής” παραμάσχαλα, να υποχρεούνται οι εταιρίες να παρέχουν στα σημεία εξυπηρέτησης, υπολογιστές με πρόσβαση στο διαδίκτυο, προς ενημέρωση των υποψηφίων πελατών. Πριν υπογράψουν συμβόλαιο. Γιατί την υπογραφή μας πρέπει να προσέχουμε πού τη βάζουμε!

Είχα σκεφτεί ότι θα ήταν καλύτερη η τιμωρία των ανευθύνων, αν σε κάθε περίπτωση επιβεβαιωμένης καταγγελίας (με έγκριση της ΕΕΤΤ) να μπλοκάρεται η εγγραφή νέων συνδρομητών για ορισμένο χρονικό διάστημα. Κάτι αντίστοιχο με το μαύρισμα στον “Τειρεσία”, όπου αυτόματα, το σύστημα εξαφανίζει την πιστοληπτική ικανότητα. Φοβάμαι όμως ότι θα καταντήσουμε σύντομα να μιλάμε με σήματα καπνού.

Δεν υπήρξα οπαδός της ακραίας συνθηματολογίας παλαιότερα. Ούτε φώναξα κι εγώ “να καεί, να καεί το μπουρδέλο η Βουλή” πρόσφατα.
Είναι όμως κάποιοι άνθρωποι τόσο αντιπαθητικά προκλητικοί, που η θηλειά τους πηγαίνει γάντι.

Στην πρωινή εκπομπή του Mega, συζητούν για το οικονομικό πρόβλημα της χώρας, με καλεσμένους 3 καθηγητές κι έναν ανεκδιήγητο ξερόλα, συνταξιούχο τραπεζίτη. Υπερόπτης, αυθάδης, προσβάλλει το συνομιλητή του, απορρίπτοντας τις προτάσεις πριν ακόμα τις ακούσει, λόγω ιδεολογικών διαφορών. Ένας καθηγ. Οικονομικών δεν μπόρεσε να αρθρώσει λέξη, αφού ο ξερόλας τον διέκοπτε συνεχώς με αντιδράσεις του τύπου: “αυτά μεταξύ σας, πάλι τα ίδια θα πείτε, φτάνουν οι θεωρίες”, κάθε φορά που το θέμα έφτανε στην ευθύνη των τραπεζών…

Μου έκανε τέτοια εντύπωση, που δεν άντεξα να μη googlάρω, αναζητώντας περισσότερες πληροφορίες.
Παναγιώτης Γεννηματάς, επίτιμος αντιπρόεδρος ΕΤΕπ. Συνηθίζει να δίνει συνεντεύξεις, κινδυνολογώντας, ελέγχει τους εμπνευστές του μνημονίου, ζητώντας ακόμα αυστηρότερα μέτρα. Πλούσιο βιογραφικό, δείγμα ότι μπορείς να βρεθείς σε πολλές θέσεις (όχι κατ’ ανάγκην αξιοκρατικά), χωρίς να κάνεις τίποτα. Προφανώς, αν το ξύνεις όλη σου τη ζωή, πλουσιοπάροχα αμοιβόμενος, μαθαίνεις πρακτικά να αγαπάς το κεφάλαιο, να επιμένεις ότι οι τράπεζες πρέπει να στηρίζονται και όλοι οι υπόλοιποι να κόψουν το λαιμό τους.

Κι εγώ πάλι επιμένω: Αν δεν αλλάξουνε τα κόζια, η θηλειά θα συνεχίσει να σφίγγει λάθος λαιμό.