Συντάκτης: Diataxis

Eye-Tee expert

Κατηγορίες
Πολιτική

Σφίξαν οι ζέστες…


Σκέφτομαι ότι σε 3 βδομάδες θα έχουμε εκλογές. Θα επαναλάβουμε ένα λάθος που κάνουμε εδώ και πολλά χρόνια αλλά ευτυχώς θα έχουμε την ευκαιρία να το διορθώσουμε σε 4 χρόνια. Αυτό είναι που μ’αρέσει στη δημοκρατία. Ψηφίζεις σήμερα κάτι, αντιλαμβάνεσαι το λάθος σου αργότερα και έχεις μια δεύτερη ευκαιρία. Και εννοείται ότι 8 χρόνια αργότερα θα έχεις και μια τρίτη ευκαιρία και πάει λέγοντας.

Ξέρω ότι σε κάποιους δεν αρέσει το ειρωνικό μου ύφος. Δυστυχώς, έτσι είναι τα πράγματα. Δεν ειρωνεύομαι όμως τους αποδημητικούς ψηφοφόρους, αυτούς που άγονται και φέρονται ανάλογα με τον καιρό και τη μόδα που επικρατεί. Ο καθένας έχει το δικαίωμα και την υποχρέωση, ταυτόγχρονα, της κρίσης του.

Περισσότερο τα έχω με αυτούς που, είτε αμφιταλαντεύονται είτε όχι, βλέπουν τις κάλπες σαν μια ευκαιρία να κάνουν λάθος χωρίς να τους δει κανείς. Μπορούν να κάνουν ότι θέλουν χωρίς το φόβο να τους χλευάσει ή να τους τιμωρήσει κάποιος. Κι όμως τις τραγικές ή και ολέθριες συνέπειες του λάθους κανείς δεν μπορεί να τις αποφύγει. Τι κι αν η ψήφος είναι μυστική; Το αποτέλεσμα της κάλπης είναι δημόσιο και τελικά μας επηρεάζει όλους.
Είναι τόσο μακρυά το Στρασβούργο. Είναι τόσο ξένο στην δική μας πραγματικότητα το ευρωπαϊκό κοινοβούλιο. Νιώθουμε ότι στις ευρωεκλογές μπορούμε να πραγματοποιήσουμε το κρυφό μας πάθος, να κάνουμε αυτό που θέλαμε αλλά ντρεπόμαστε να κάνουμε, να στείλουμε ένα μύνημα σε αυτούς που έχουν κλειστά τα κινητά τους εδώ και τόσα χρόνια… Είναι όμως έτσι;

Δεν είχα σκοπό να γράψω ούτε μια γραμμή για τις εκλογές. Όπως βλέπεις, έχω να γράψω στο blog σχεδόν 2 μήνες. Με απορρόφησε η δουλειά κι οι υποχρεώσεις. Με νίκησε το άγχος και η κούραση. Πριν λίγο είδα ένα email σχετικά με ένα βίντεο στο youtube. Και με νίκησε κι ο συναισθηματισμός και έσταξε ένα δάκρυ. Ξύπνησαν μέσα μου οι μνήμες. Και γύρισα εδώ, στο blog… και ξέσπασα.
Κατηγορίες
Πολιτική

Εθνική Οικονομία SOS

Είναι αλήθεια ότι η κατάσταση είναι κρίσιμη. Η παγκόσμια κρίση επηρέασε φυσικά και τη χώρα μας. Και η κυβέρνηση προσπαθεί να μας σώσει. Ευτυχώς!
Ο πρωθυπουργός μας διαβεβαίωσε ότι δε θα υπάρξουν νέοι φόροι. Απλά, λόγω ανάγκης, θεσμοθετείται μια (προσωρινή) έκτακτη εισφορά. Όσοι έχουν λοιπόν, θα τσοντάρουν κάτι παραπάνω για να μπορέσουμε να βγούμε από το αδιέξοδο. Ευτυχώς!
Η Ευρωπαϊκή Ένωση διέγνωσε ορθά το πρόβλημα της ελληνικής κακοδαιμονίας. Και μας δείχνουν και τη λύση του προβλήματος. Δημοσιονομική λιτότητα. Περιορισμός των δαπανών και αυστηρότερος έλεγχος για να καταφέρουμε να προσπεράσουμε την κρίση. Ευτυχώς!
Το πρωί με ρώτησε ο πατέρας μου από ποιον δανείζεται το δημόσιο τα τεράστια ποσά που οφείλει και καλούμαστε όλοι εμείς να καλύψουμε. Σε ποιον αλήθεια χρωστάμε; Με τι επιτόκιο δανειζόμαστε; Δυσκολεύομαι να βρω την απάντηση. Σίγουρα όμως τη γνωρίζει ο αρμόδιος υπουργός. Ευτυχώς!
Πάντως, για να είμαι ακριβής, εγώ δε χρωστάω μία σε κανέναν. Ούτε ο πατέρας μου. Ακούω τόσα χρόνια ότι είμαστε καταχρεωμένοι, αλλά δε θυμάμαι να δανείστηκα ποτέ. Ε λοιπόν, εκείνοι που τα ζήτησαν και τα πήραν, να κόψουν το λαιμό τους να τα βρουν και να τα επιστρέψουν. Και δε λαϊκίζω καθόλου. Λαϊκιστές είναι αυτοί, που έχουν το θράσσος να βγαίνουν στα κανάλια και να υποστηρίζουν ότι δεν είναι δυνατόν να επιβαρυνθούν οι τράπεζες και οι βιομήχανοι. Αυτοί που προσπαθούν να μας πείσουν ότι πρέπει να δουλεύουμε αμισθί για να μη μας κολήσουν τη ρετσινιά του ανέργου. Αυτοί που προσπαθούν να μας πείσουν ότι φταίμε εμείς για την ανικανότητά τους. Ως πότε θα τους ανεχόμαστε;
Κατηγορίες
Πολιτική

Ο μισθός του βουλευτή και άλλα παραμύθια

Είναι να απορεί κανείς για τον τρόπο που σκέφτονται οι πολιτικοί που κατάφεραν να μπουν στη Βουλή. Μας θεωρούν όλους ανόητους ή απλώς έχουν υπολογίσει το ποσοστό χαζών ανάμεσα στους ψηφοφόρους σε υψηλά νούμερα;

Έχουμε συνηθίσει να βλέπουμε ανθρώπους να προσπαθούν να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα, γιατί για λόγους σκοπιμότητας δεν θέλουν να εκφράσουν δημοσίως διαφορετικές θέσεις από τους ομοϊδεάτες τους. Καταλαβαίνω ότι αν και θλιβερό, αυτό είναι ένα καθήκον του βουλευτή.
Διαβάζω στη συνέντευξη του Θεόδωρου Καράογλου στην εφημερίδα Espresso ότι “ο μισθός του βουλευτή δεν είναι υψηλός“ και μένω με το στόμα ανοιχτό. Δυσκολεύομαι να το πιστέψω. Θέλει μεγάλο θράσος να θεωρείς λίγα 7.000 ευρώ, ακόμα κι αν επικαλείσαι τη δικαιολογία των εξόδων. Πώς θα το κρίνουν αυτό οι ψηφορόροι; Φαίνεται ότι η εκλογική του πελατεία δεν ανήκει στην κατηγορία των 700 ευρώ.
Εδώ και χρόνια διανύουμε περιόδους λιτότητας. Εδώ και χρόνια οι βουλευτές ψηφίζουν και αποφασίζουν αυξήσεις στην βουλευτική αποζημείωση, ενώ οι υπόλοιποι πρέπει να κάνουμε “θυσίες”. Δυστυχώς, αυτός είναι ο κόσμος μας. Πλούσιοι και φτωχοί. Καλοπερασάκηδες που πίνουν εις υγείαν των κορόιδων. Ας με συγχωρέσουν τα υπόλοιπα κορόιδα, αλλά ίσως τέτοιοι πολιτικοί μας αξίζουν. Όσοι διαφωνούν με αυτή τη φράση, ας αποφύγουν τα σχόλια. Καλύτερα να το δείξουν εμπράκτως πίσω από το παραβάν.
Κατηγορίες
Διάφορα

WoW public test realm (PTR)

Όπως (σχεδόν) όλοι οι τακτικοί παίκτες του World of Warcraft, προσπάθησα κι εγώ να μεταφέρω τους χαρακτήρες μου στον PTR, ούτως ώστε να προετοιμαστώ, να δω, να δοκοκιμάσω και ενδεχομένως να αναφέρω τυχόν προβλήματα ή έστω τις απόψεις μου για το περιεχόμενο στους developers της εταιρίας.
Δυστυχώς, παρά το γεγονός ότι ήδη έχουν περάσει αρκετές ημέρες (με αρχική εκτίμηση ολοκλήρωσης 6 ημέρες), το character-copy-status είναι ακόμα σε κατάσταση pending. Λόγω τεράστιας ουράς αναμονής, δεν γίνονται δεκτές άλλες αιτήσεις μεταφοράς ενώ ο μέσος χρόνος αναμονής έχει εκτοξευτεί στις 27-28 ημέρες.
Υποθέτω ότι μάλλον το χάσαμε το τραίνο και δεν προβλέπεται να μπούμε στο Ulduar πριν μπει στους live servers. Τουλάχιστον μπορώ να κάνω login και να δημιουργήσω ένα νέο χαρακτήρα, σε αντίθεση με τον GM μου, που λόγω πρόσφατης αλλαγής password ακόμα παιδεύεται δοκιμάζοντας απίθανους συνδυασμούς που θα του επιτρέψουν την πρόσβαση στο πολυαναμενόμενο public test του patch 3.1.0 και το dungeon του Ulduar.
Τέλος καλό, όλα καλά. Ολοκληρώθηκε η διαδικασία αντιγραφής χαρακτήρα, βρήκαμε τα χαμένα passwords, έχουμε πρόσβαση στο Brill (english speaking realm)… καιρός για Ulduar λοιπόν.
Κατηγορίες
Διάφορα

Άντε οι άλλοι έχουν κινήσει…

Κυκλοφορεί η φήμη για τα μπλογκς, ότι όλος ο κόσμος έχει κι από ένα. Προφανώς είναι τόσο πολλά και τόσο ασήμαντα, που λίγα ξεχωρίζουν. Τούτο δω το blog δεν φολοδοξεί να γίνει ένα από αυτά που καταφέρνουν να βγουν από την αφάνεια. Έχω προ καιρού ξοδέψει τα 15 λεπτά δημοσιότητας που μου αναλογούσαν και δεν ενδιαφέρομαι να ξαναγίνω “διάσημος”. Μια χαρά αισθάνομαι και τώρα που είμαι παντελώς άγνωστος, πέρα από τον στενό οικογενειακό μου κύκλο, τους φίλους και το εργασιακό περιβάλλον. Θέλω να εξωτερικεύσω τις σκέψεις μου κάποιες στιγμές και ένα blog είναι ίσως η καλύτερη επιλογή. Σίγουρα υπάρχουν και αρνητικά, αλλά καλύτερα να βλέπουμε περισσότερο τα θετικά: Δε σε πιέζει κανείς να γράψεις, δεν έχεις το άγχος ότι πρέπει κάποιοι να διαβάσουν αυτά που γράφεις, δεν είσαι υποχρεωμένος να είσαι αρεστός σε κανέναν, γράφεις σήμερα, αύριο, κάθε μέρα ή μια φορά το τρίμηνο, χωρίς ποτέ κανείς να παραπονιέται…
Τι άλλο μπορεί να ζητήσει κανείς από ένα ημερολόγιο;