Κατηγορία: Πολιτική

O Κασιδιάρης, εκπρόσωπος (χ)τύπου της Χ.Α., ένας παλικαράς που έγινε για 2 μέρες βουλευτής, επιτέθηκε με γροθιές στη Λιάνα Κανέλλη, μέσα στο τηλεοπτικό studio της πρωινής εκπομπής του Αντένα, με το Γιώργο Παπαδάκη. Προηγουμένως έλουσε με το ποτήρι του την εκπρόσωπο του Σύριζα. Ο νταής νεαρός, αφού ξυλοφόρτωσε την 60χρονη βουλευτή του ΚΚΕ, έσπευσε να εξαφανιστεί για 2 μέρες, μέχρι την παρέλευση του αυτοφώρου, καθώς η Εισαγγελέας του Α.Π ζήτησε από την αστυνομία να τον συλλάβει.

Παρά την καθολική καταδίκη από τον πολιτικό κόσμο, κάποιοι θεώρησαν την επίθεση δίκαια. Διάβασα προχτές στο internet κάποιον που έγραψε ότι ο λαός που ψηφίζει, νομιμοποιεί και τη Χ.Α.

Σημειώνω μόνο τα εξής:

• Ο κόσμος που “νομιμοποιεί” τη ΧΑ, βάζοντας τα πρωτοπαλίκαρα στη βουλή, είναι ο ίδιος κόσμος που “νομιμοποιούσε” 40 χρόνια τώρα ΠΑΣΟΚ και ΝΔ για να μας κλέβουν και να μας οδηγήσουν στη σημερινή καταστροφή.
• Πριν αγανακτήσουν όλοι αυτοί, ας κάνουν την αυτοκριτική τους. Επειδή όμως είναι δύσκολο να αναγνωρίσει κάποιος την προσωπική του βλακεία, προτιμά να βρίζει και να ζητά κρεμάλες και ελικόπτερα, για εκείνους που δόξαζε 2 ή 4 χρόνια πριν.
• Και στο τέλος επικροτούν τη στάση του κάθε Κασιδιάρη που μετρά το αντριλίκι με βρισιές και με γροθιές.

Όσοι είναι παλικάρια, τη ζωή τους την περνούν στις σκαλωσιές.

Οι καιροί νερό θα φέρουν
έτσι λένε αυτοί που ξέρουν

Υποτίθεται ότι οι υπεύθυνοι της κυβέρνησης ξέρουν τι θα φέρουν οι καιροί. Και βλέπουν το μέλλον μας δυσοίωνο. Όλοι ξέρουμε ποιος φταίει. Ή μάλλον όλοι λέμε ότι γνωρίζουμε ποιος φταίει· γιατί προς το παρόν δεν μπορούμε να συμφωνήσουμε. Άλλοι λένε ότι τα έφαγαν οι πολιτικοί, άλλοι οι συνδικαλιστές, άλλοι τα ρίχνουν στη φοροδιαφυγή, κάποιοι λένε ότι τα φάγαμε μαζί.
Η αλήθεια είναι ότι η κατάσταση είναι ζόρικη: δεν υπάρχει σάλιο. Ευτυχώς όμως έχουμε υπεύθυνη κυβέρνηση και κυρίως σοσιαλιστική. Ως γνωστόν ο πυρήνας του σοσιαλισμού είναι η κοινωνική δικαιοσύνη. Και μιας και είναι δύσκολο να συμφωνήσουμε στα αίτια της κρίσης, η κυβέρνηση ρίχνει το βάρος στη μοναδική διέξοδο, για να βγούμε από την κρίση.
Από μια σοσιαλιστική κυβέρνηση δε θα περιμέναμε τίποτα λιγότερο. Γιατί να την πληρώσουν μόνο όσοι φταίνε; Ο σοσιαλισμός επιβάλει να την πληρώσουν όλοι ανεξαιρέτως. Ο Βενιζέλος ανακοίνωσε τα βαριά μέτρα: Φορολογική δικαιοσύνη με μείωση του αφορολόγητου. Το πατριωτικό καθήκον μας καλεί να στήσουμε κώλο. Ξανά!

Ναι κύριε Πάγκαλε, νομίζω μαζί τα φάγατε (και δεν εννοώ μόνο τα γιαούρτια).

Αν είχαμε συμφωνήσει να μαδήσουμε την κρατική περιουσία συνεταιρικά, τότε θα μπορούσατε να πείτε ότι τα φάγαμε μαζί. Αν με διορίζατε στο δημόσιο και έπαιρνα κι εγώ 7.000€ το μήνα (όσα κι εσείς δηλαδή), τότε θα μπορούσατε να πείτε ότι τα φάγαμε μαζί. Αν έπαιρνα κι εγώ ποσοστό από τις μίζες της Siemens, τότε θα μπορούσατε να πείτε ότι τα φάγαμε μαζί. Αν, αν, αν…

Δεν έγινε όμως έτσι. Ούτε με δωροδοκήσατε, ούτε μαζί τα φάγαμε. Οι πολιτικοί για χρόνια εξαγόραζαν συνειδήσεις πληρώνοντας τον ψηφοφόρο (χρησιμοποιώντας την περιουσία τους ή επιβαρύνοντας τον κρατικό προϋπολογισμό). Δε φταίνε οι ψηφοφόροι όμως για την κατάντια των κρατικών ταμείων. Εκείνοι που έκαναν κουμάντο, εκείνοι που προεκλογικά υπόσχονταν από τα μπαλκόνια ότι γνωρίζουν τον τρόπο διοίκησης ή διαχείρισης της χώρας, εκείνοι που βούτηξαν το χέρι στο μέλι, εκείνοι φταίνε. Οι ψηφοφόροι απλά διαπραγματεύτηκαν την αξία της “ελεύθερης” γνώμης τους.

Επιμελητήριο Υγείας για όλους τους επαγγελματίες του χώρου, αποσύνδεση του πτυχίου από την άδεια άσκησης επαγγέλματος δραστική μείωση αποφοίτων και ανατροπές στην φοίτηση στις ιατρικές σχολές προβλέπει το σχέδιο που μελετά η κυβέρνηση.

Διάβασα το ρεπορτάζ για την υπουργική σύσκεψη στο ηλεκτρονικό Έθνος.

Deja vu
Το 1994 καταλήψεις παρέλυσαν όλες τις ιατρικές σχολές της χώρας ως απάντηση στα ανάλογα σχέδια Σούρλα (εξετάσεις πριν την ειδικότητα κλπ)

Back to the Future
Μπορεί το υπουργείο να δώσει οδηγίες στους πανεπιστημιακούς σχετικά με τον τρόπο βαθμολογίας, διδασκαλίας, αξιολόγησης των φοιτητών; Μπορεί να τεθεί φραγμός στην ελεύθερη διακίνηση εντός Ε.Ε.; Πώς λοιπόν οι υπουργοί ευαγγελίζονται πιο “ζόρικες” σπουδές και λιγότερους γιατρούς “ειδαγωγής”;

Πληροφορούμαστε ότι στην Ευρώπη έχουν λιγότερους γιατρούς και περισσότερους νοσηλευτές. Χωρίς πραγματική χαρτογράφηση της υγειονομικής κατάστασης στην Ελλάδα, η Υγεία είναι έρμαιο των μεγαλοκλινικαρχών και των υπουργών. Το αθηνοκεντρικό κράτος έχει αφήσει χωριά χωρίς γιατρό, νησιά στο έλεος του Θεού, νοσοκομεία χωρίς προσωπικό, μηχανήματα σε κιβώτια στα υπόγεια, αλλά οι τεχνοκράτες βρήκαν την αιτία του κακού: η αναλογία γιατρών προς νοσηλευτές.
Οι νοσηλευτές είναι προφανώς λίγοι. Μπορούμε να βελτιώσουμε την αναλογία στο προσωπικό υγείας μειώνοντας τους γιατρούς ή προσλαμβάνοντας περισσότερους νοσηλευτές. Αλλά ως γνωστόν, στην Ελλάδα συνηθίζεται να παρακαλάμε να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα.

Αν θέλαμε να είμαστε απόλυτα ειλικρινείς, θα τομλούσαμε να πούμε ότι ο δεύτερος γύρος των αυτοδιοικητικών εκλογών είναι μεγάλη υποκρισία. Όσο κι αν κάποιοι επιμένουν να τον καλύπτουν με δημοκρατικό μανδύα, η προσπάθεια συμβιβασμών και το αλισβερίσι μεταξύ ανθυποψηφίων είναι ντροπή για μια ευνομούμενη πολιτεία. Βέβαια, οι συμφωνίες κάτω από το τραπέζι είναι συνηθισμένες στις σύγχρονες εκλογικές διαδικασίες και κανείς δεν προτείνει να καταργηθούν οι εκλογές. Και δε φταίνε μόνο οι “κακοί” πολιτικοί.
Τι να το κάνω που ο νεοκλεγείς δήμαρχος θα συγκεντρώνει τουλάχιστον το 50% των ψήφων, όταν ούτε καν το πλησιάζει σε αναλογία εγεγγραμένων ή κατοίκων της περιοχής του; Γιατί πρέπει να θεωρήσω δημοκρατική πράξη την ανοχή που θα του δείξουν οι πολίτες, απλά και μόνο επειδή μισούν τον αντίπαλό του;

Θυμάμαι τη “δημοκρατικότατη” διαδικασία στην Αρχαία Αθήνα, όπου οι πολίτες ψήφιζαν για τον εξοστρακισμό των υποτιθέμενων εχθρών του Δήμου, συνήθως προκαταβολικά. Αν υπήρχε κάτι τέτοιο και σήμερα, πιθανόν να μη φτάναμε στο σημείο να παρακαλάνε οι μεν τους δε να τους στηρίξουν, για να μαυρίσουν κάποιον άλλο. Κάτι τέτοιο, όμως, είναι μάλλον μη εφαρμόσιμο σήμερα.
Θα μπορούσε να μας βγάλει από το αδιέξοδο ένας τρίτος γύρος; Ένας γύρος με έναν και μοναδικό υποψήφιο, το νικητή της 2ης Κυριακής. Ένας τρίτος γύρος, όπου το ζητούμενο θα είναι η έγκριση του αποτελέσματος του προηγούμενου. Αν καταψηφιστεί ο δήμαρχος από το 50% του εκλογικού σώματος, δε θα νομιμοποιείται να αναλάβει το αξίωμα. Μπορείς να το αντέξεις δήμαρχε;

Αλλά δεν πρόκειται να γίνει. Όχι γιατί σχεδόν όλοι θα διαφωνήσουν (ίσως ακόμα κι εγώ) με την προχειρότητα της πρότασής μου. Όχι γιατί είναι απλώς λάθος. Δε θα το κάνουν γιατί δεν έχουν αρχίδια.