Κατηγορία: Κοινωνία

Περίμενε 10 μήνες να έρθει η σειρά της. Πήγε σήμερα στο νοσοκομείο για εισαγωγή, της πήραν αίμα, έκανε καρδιογράφημα, φόρεσε το βραχιολάκι στο χέρι και πριν μπει στο δωμάτιο, την ενημερώνουν ότι ακυρώνονται όλα τα αυριανά χειρουργεία.
Γιατί; Πώς; Και τώρα; Don’t call us, we’ll call you…
Πάντα υποστήριζα τα δημόσια νοσοκομεία. Η Υγεία είναι κοινωνικό αγαθό, κατά συνέπεια ευθύνη και υποχρέωση του κράτους. Σ’αυτό το χρεωκοπημένο μπουρδέλο που ζούμε, δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση να λειτουργούν όλα ρολόι. Για να είμαι περισσότερο ακριβής, δεν μπορούμε να έχουμε την απαίτηση να λειτουργεί ο,τιδήποτε.

Αυξήθηκαν, λένε, τα φέσια των Ελλήνων το 2011. Πρέπει να είναι πολύ περισσότερα από τα φέσια το 1821 (ειδικά στον τομέα της τηλεφωνίας, αφού δεν αρκούμαστε πλέον στο 1 φέσι ανά κεφάλι που είχαμε παλιά).
Οι εταιρείες τηλεφωνίας (κινητής και σταθερής) εξετάζουν το ενδεχόμενο δημιουργίας βάσης δεδομένων με στοιχεία των κακοπληρωτών, στα πρότυπα του “Τειρεσία” των τραπεζών.
Αναρωτιέμαι, αν θα ήταν εξ ίσου σκόπιμο (ή απλώς χρήσιμο), παρόμοια δυνατότητα να δίνεται και στους καταναλωτές.
Βάση δεδομένων με τις αυθαιρεσίες, τις παραλείψεις και οποιαδήποτε ενέργεια των εταιριών εις βάρος των καταναλωτών. Μια βάση όπου ο καθένας θα καταχωρεί τις αρνητικές του εμπειρίες στον τομέα των τηλεπικοινωνιών. Χαμηλές ταχύτητες, ανύπαρκτο service, παρατυπίες στην εγγύηση, παραπλανητική διαφήμιση… τα πάντα.
Και επειδή, δεν μπορεί ο καθένας να κυκλοφορεί με το “βιβλίο της ντροπής” παραμάσχαλα, να υποχρεούνται οι εταιρίες να παρέχουν στα σημεία εξυπηρέτησης, υπολογιστές με πρόσβαση στο διαδίκτυο, προς ενημέρωση των υποψηφίων πελατών. Πριν υπογράψουν συμβόλαιο. Γιατί την υπογραφή μας πρέπει να προσέχουμε πού τη βάζουμε!

Είχα σκεφτεί ότι θα ήταν καλύτερη η τιμωρία των ανευθύνων, αν σε κάθε περίπτωση επιβεβαιωμένης καταγγελίας (με έγκριση της ΕΕΤΤ) να μπλοκάρεται η εγγραφή νέων συνδρομητών για ορισμένο χρονικό διάστημα. Κάτι αντίστοιχο με το μαύρισμα στον “Τειρεσία”, όπου αυτόματα, το σύστημα εξαφανίζει την πιστοληπτική ικανότητα. Φοβάμαι όμως ότι θα καταντήσουμε σύντομα να μιλάμε με σήματα καπνού.

Ναι κύριε Πάγκαλε, νομίζω μαζί τα φάγατε (και δεν εννοώ μόνο τα γιαούρτια).

Αν είχαμε συμφωνήσει να μαδήσουμε την κρατική περιουσία συνεταιρικά, τότε θα μπορούσατε να πείτε ότι τα φάγαμε μαζί. Αν με διορίζατε στο δημόσιο και έπαιρνα κι εγώ 7.000€ το μήνα (όσα κι εσείς δηλαδή), τότε θα μπορούσατε να πείτε ότι τα φάγαμε μαζί. Αν έπαιρνα κι εγώ ποσοστό από τις μίζες της Siemens, τότε θα μπορούσατε να πείτε ότι τα φάγαμε μαζί. Αν, αν, αν…

Δεν έγινε όμως έτσι. Ούτε με δωροδοκήσατε, ούτε μαζί τα φάγαμε. Οι πολιτικοί για χρόνια εξαγόραζαν συνειδήσεις πληρώνοντας τον ψηφοφόρο (χρησιμοποιώντας την περιουσία τους ή επιβαρύνοντας τον κρατικό προϋπολογισμό). Δε φταίνε οι ψηφοφόροι όμως για την κατάντια των κρατικών ταμείων. Εκείνοι που έκαναν κουμάντο, εκείνοι που προεκλογικά υπόσχονταν από τα μπαλκόνια ότι γνωρίζουν τον τρόπο διοίκησης ή διαχείρισης της χώρας, εκείνοι που βούτηξαν το χέρι στο μέλι, εκείνοι φταίνε. Οι ψηφοφόροι απλά διαπραγματεύτηκαν την αξία της “ελεύθερης” γνώμης τους.

Οι πιο συχνές έννοιες στην Ελλάδα του 21ου αιώνα. Στην πιο συνηθισμένη μορφή τους, αντιστοιχούν στους διεφθαρμένους πολιτικούς και τους ηλίθιους ψηφοφόρους.
Πρέπει να ομολογήσω ότι ακόμα κι αν εξαιρέσω τον εαυτό μου, με προσβάλλει κι εμένα ο χαρακτηρισμός αυτός. Είναι χυδαίο να κατηγορείται ο λαός ως ανόητος για τα λάθη που διέπραξαν οι πολιτικοί.

Καθημερινά διαβάζω στο διαδίκτυο άρθρα και σχόλια όπου κατηγορείται ο ΓΑΠ, η Κυβέρνηση, το ΠαΣοΚ για τη δεινή κατάσταση στην οποία βρίσκεται η χώρα. Κανείς δεν αμφιβάλλει για τις ευθύνες όλων αυτών, είναι όμως οι μόνοι που εθύνονται;
Βαρέθηκα τους ηλίθιους που προσπαθούν καθημερινά να μας πείσουν ότι για το χάλι μας φταίει η εβραϊκή καταγωγή της προγιαγιάς του πρωθυπουργού. Βαρέθηκα τους ηλίθιους που πιστεύουν ότι το δημόσιο χρέος εκτινάχθηκε στα ύψη λόγω της αθρόας έλευσης λαθρομεταναστών. Βαρέθηκα τους ηλίθιους που πιστεύουν ότι η ΝΔ και ο Σαμαράς μπορούν να μας βγάλουν από την κρίση, χωρίς να πεινάσει κανείς, χωρίς δάνεια, χωρίς ΔΝΤ, χωρίς μνημόνια. Πόσο μαλάκας μπορεί να είναι κάποιος για να πιστεύει ότι δεν υπάρχει σάλιο στην αγορά επειδή φταίει ο Τζέφρυ ή ο Τσίπρας;

Τόσα χρόνια τα ίδια και τα ίδια, τίποτα δε σε δίδαξε η ζωή πανηλίθιε οπαδέ;

Αυτά τα ψέματα τα ακούμε κάθε φορά πριν τις εκλογές: “εμείς θα διαχειριστούμε την κρίση καλύτερα”. Παπάρια διαχείριση. Άλλοι έβρισκαν τα λεφτά από τοκογλύφους, άλλοι ξεπουλώντας το κορμί μας. Πουτάνες και νταβατζήδες, αυτοί κάνουν κουμάντο σε αυτόν τον τόπο.

Επιμελητήριο Υγείας για όλους τους επαγγελματίες του χώρου, αποσύνδεση του πτυχίου από την άδεια άσκησης επαγγέλματος δραστική μείωση αποφοίτων και ανατροπές στην φοίτηση στις ιατρικές σχολές προβλέπει το σχέδιο που μελετά η κυβέρνηση.

Διάβασα το ρεπορτάζ για την υπουργική σύσκεψη στο ηλεκτρονικό Έθνος.

Deja vu
Το 1994 καταλήψεις παρέλυσαν όλες τις ιατρικές σχολές της χώρας ως απάντηση στα ανάλογα σχέδια Σούρλα (εξετάσεις πριν την ειδικότητα κλπ)

Back to the Future
Μπορεί το υπουργείο να δώσει οδηγίες στους πανεπιστημιακούς σχετικά με τον τρόπο βαθμολογίας, διδασκαλίας, αξιολόγησης των φοιτητών; Μπορεί να τεθεί φραγμός στην ελεύθερη διακίνηση εντός Ε.Ε.; Πώς λοιπόν οι υπουργοί ευαγγελίζονται πιο “ζόρικες” σπουδές και λιγότερους γιατρούς “ειδαγωγής”;

Πληροφορούμαστε ότι στην Ευρώπη έχουν λιγότερους γιατρούς και περισσότερους νοσηλευτές. Χωρίς πραγματική χαρτογράφηση της υγειονομικής κατάστασης στην Ελλάδα, η Υγεία είναι έρμαιο των μεγαλοκλινικαρχών και των υπουργών. Το αθηνοκεντρικό κράτος έχει αφήσει χωριά χωρίς γιατρό, νησιά στο έλεος του Θεού, νοσοκομεία χωρίς προσωπικό, μηχανήματα σε κιβώτια στα υπόγεια, αλλά οι τεχνοκράτες βρήκαν την αιτία του κακού: η αναλογία γιατρών προς νοσηλευτές.
Οι νοσηλευτές είναι προφανώς λίγοι. Μπορούμε να βελτιώσουμε την αναλογία στο προσωπικό υγείας μειώνοντας τους γιατρούς ή προσλαμβάνοντας περισσότερους νοσηλευτές. Αλλά ως γνωστόν, στην Ελλάδα συνηθίζεται να παρακαλάμε να ψοφήσει η κατσίκα του γείτονα.